Roller derby, hoe kom ik er in godsnaam bij? [Emo Joe]

Ik ben voor het eerst in contact gekomen met roller derby via de film ‘Whip It’. Er wordt vaak lacherig over gedaan en het is ook een belabberde ‘chickflick’ van jewelste, maar ik heb met enige fascinatie gekeken naar de originaliteit en brutaliteit van deze ‘women only’ sport. Dames in sexy outfits met lekker ouderwetse quad skates en ronkende nicknames die mekaar van de baan vegen, wat een openbaring! Na de film was ik dus behoorlijk opgewonden -door het skaten natuurlijk- en zag het volledig zitten om zo’n bout live te kunnen bijwonen. Ik ging op zoek naar het bestaan van roller derby in België en vond via Facebook redelijk snel de One Love Roller Dolls terug. Ik heb wat rondgekeken en  –sorry, ik ben en blijf een vent- zag op de foto’s veel mooie vrouwen en vrij pornografische stretchstandjes wat m’n interesse alleen nog maar groter maakte! 😉

Picture by Rol'and Rock

Mijn engagement reikte echter niet verder dan dit, maar het lot heeft er duidelijk anders over beslist. Eind augustus 2010 begaf ik me naar Pukkelpop in lichtjes beschonken toestand samen met 80.000 andere festivalgangers. Ik zag plots op de wei iemand staan die ik -raar genoeg- onmiddellijk herkende, namelijk Cherry Moshpit van de OLRD. Ik zocht oogcontact en zei vervolgens haar voornaam en achternaam. Ze keek me vol ongeloof aan, want ze had immers geen flauw benul wie ik was en hoe ik haar (naam) kende. Na enige verduidelijking dat ik geen stalker of creep ben, vertelde (lees: brabbelde) ik haar dat ik ze herkend had van de foto’s op de facebookpagina van de OLRD waarna we begonnen te praten, oa. over roller derby. Ze heeft mijn e-mailadres gevraagd en na Pukkelpop contact met mij opgenomen. Cherry Moshpit is degene die mij samen met haar zus Lolli Chop toch enigszins overtuigde om het eens te proberen als ref ondanks het feit dat ik nog nooit op skates/schaatsen/rollerblades heb gestaan. Ik voel me immers meer op m’n gemak op een voetbalveld of in mijn zetel.

Nu ja, zo gezegd zo gedaan en een dikke 2 weken later was het zover. Ik ben een man van mijn woord en wou het dus zeker eens proberen. Ik had wel back-up bij in de vorm van 2 kameraden, maw I was not going down alone! De training begon om 14u30 en we waren ruim op tijd ter plaatse. We zijn dan eerst op café pinten gaan pakken om onszelf wat moed in te drinken. We arriveerden een ietsiepietsie beneveld rond 3u op de rink in Deurne en werden direct warm verwelkomd door een enthousiaste Lolli Chop. We wilden graag de kat uit de boom kijken, maar Lolli Chop maakte ons al direct duidelijk dat kijken niet toegelaten is en dat we moesten meedoen.

Picture by Starsky Zoolander

Het koud zweet brak me spontaan uit. Ik zat wel met grote ogen te kijken toen ze vertelde dat refs goden zijn in roller derby, dat we veroordeeld zijn tot het einde der tijden om al die vrouwen te doen afzien, de zweep erop te leggen, maw een machtspositie met verantwoordelijkheid uit te oefenen. Moest dit betaald worden, had ik ineens m’n droomjob te pakken! Ik heb vervolgens (te) enthousiast mijn bescherming aangedaan en ben vrij zeker dat ik m’n kniebescherming die eerste keer aan m’n ellebogen had gebonden. Eenmaal volledig ingepakt met de bescherming op de juiste plaats was het tijd voor die verdomde rolschaatsen. Ik voelde me op z’n zachtjes gezegd niet echt op m’n gemak toen ik voor de eerste keer rechtstond met die rolschaatsen aan m’n voeten. Ik zag me ieder moment op weinig elegante wijze achterover slaan en iets breken.

Die eerste 20 minuten op rolschaatsen waren alvast een hel. Ik weet niet goed hoe het te omschrijven, maar ik denk dat het te vergelijken is met bijvoorbeeld de eerste keer op skilatten. Je voelt je machteloos, oncomfortabel en debiel. Je wil naar links, maar je gaat naar rechts. Je wil afremmen, maar je gaat steeds harder. Je wil iets cool proberen, maar het ziet er vreselijk oncool uit. Naarmate de training vorderde, vlotte het gelukkig al iets beter. Op het einde van de training was ik er zelfs heilig van overtuigd dat ik kon rolschaatsen. Wat een desillusie de volgende training, want ik kon er echt niets meer van! En dan zwijg ik nog van de day after na die eerste training. Alle spieren in m’n lichaam protesteerden en dat was wel het laatste wat ik verwacht had. Ik had verdomme hulp nodig om van de pot te komen! Ondergetekende was van de ene op de andere dag ineens zwaar hulpbehoevend.

Ik denk dat veel mensen ermee lachen omdat het ‘maar’ rolschaatsen is. Vergis je zeker niet, het is een volwaardige sport die elke spier in uw frêle lichaam op de proef stelt! Ik ben het levende bewijs, al ben ik niet het toonbeeld van een sportieve persoonlijkheid.

Anyway, na mijn eerste roller derby-ervaring heb ik niet lang getwijfeld en mijn 2 kameraden waren ook snel overtuigd. Het is een verdomd originele sport, een uitdaging voor mezelf en die dames en heren van de OLRD bleken dan nog eens een supertoffe bende te zijn. Ik was verkocht.

Emo Joe

——————————————–
 

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s