Hoe roller derby mijn ziel redde [E.V. Wonder]

November 2009: een aantal spelers van het Gentse lacrosse-team worden fan van de ‘Gent Go Go Roller Girls’ op Facebook. Toch maar eens kijken wat die dames doen… Roller derby, ik had het al op tv gezien en in oude films, misschien is het toch wel een sport voor mij? Maar Gent is zo ver weg om even te gaan trainen. Toch is mijn interesse gewekt. Roller derby lijkt echt geweldig.
Maart 2010, mijn broer wordt  fan van de One Love Roller Dolls. Een roller derby team in Antwerpen, dat kan geen toeval meer zijn. Toch ook maar fan worden en deze dames in de gaten houden. Ze organiseren een Fresh Meat-day eind april… Toch nog heel ver. Wat zou ik graag een kijkje gaan nemen. Mijn nieuwsgierigheid is niet te stuiten, toch maar een mailtje sturen, ik wil hier wel het fijne van weten. Dezelfde dag krijg ik al antwoord van Chantal. Ze lijkt me een vlotte dame en wat een enthousiasme… Nu wil ik helemaal eens gaan kijken!
Eén ding houdt me tegen… Op de foto’s staan allemaal slanke, fitte dames en laat me dat nu net niet zijn. Toch blijft het kriebelen.
Begin april, een mooie dinsdagavond. Al dagen gediscussieerd met de vriend over het al dan niet eens een kijkje gaan nemen bij de Roller Dolls. Want, “in die filmpjes op Youtube zijn er ook heel veel bredere vrouwen die meedoen”. Uiteindelijk sleurt de vriend me de auto in. “Kijken kan geen kwaad”.
Aangekomen aan de Rolschaatsbaan worden we begroet door een stel toffe dames. Een beetje bizar gekleed, maar vandaag is het “Dress Stupid-day”. Oef, gelukkig hoeft dit niet elke training. Of ik niet meteen eens wil proberen… Goh, ik kwam enkel om te kijken, maar ik wil deze dames in hun enthousiasme niet teleurstellen. Dan maar die bescherming en rolschaatsen aan. Het is minstens 8 jaar geleden dat ik nog op schaatsen gestaan heb. Wat een vreemd gevoel.
Ik schaats ongemakkelijk mijn eerste rondjes. Telkens wanneer een Doll voorbij komt, word ik aangemoedigd. Dit zijn echt toffe grieten. Bij elk rondje groeit de pijn aan mijn voeten, maar ook mijn vastberadenheid: dit is écht iets voor mij! Ik zie meisjes voorbij schieten, op hun knieën vallen alsof het niets is en weet: “dit wil ik ook kunnen!” Jammer genoeg kan ik niet de hele training blijven, maar ik ga niet weg zonder de belofte: Zondag sta ik er weer!
Nu, enkele maanden later, kan ik ook wat die meisjes kunnen. Ik skate er op los, ben niet meer bang te vallen, laat me spontaan op mijn twee knieën vallen wanneer er “two knee!” wordt geroepen en schuif al ‘baseballend’ over de grond.
Roller derby is hét middel geweest om mijn zelfvertrouwen op te krikken, ik skate rond in korte rokjes, fishnets en topjes, iets wat ik 4 maanden geleden absoluut niet gedaan had. Ik leef gezonder, ben zo veel vrolijker en ik sta elke keer te popelen om naar de training te gaan. De Dolls zijn een belangrijk deel van mijn leven geworden. Ik sta ermee op en ga ermee slapen. Zoals Uncle Leon het zo mooi verwoordde: “Roller derby saved my soul.”
Want ik ben een One Love Roller Doll, alleen met een beetje extra. En dat kan beetje extra kan ik in de strijd gooien wanneer we bouts gaan spelen tegen andere teams, toch?
——————————————–
 
Advertisements

4 comments

  1. Hi Evi, je hebt je nickname ( Wonder) niet gestolen ! Tof meisje, ga er voor . Iedreen heeft zijn kleine of grote kantjes ( ik ben oud, lelijk, dik, maar oh zo charmant ahahha ) Blijf jezelf . Hoedje af voor jou
    Odette

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s